Verseश्लोकः

Expand all

1सदिदं परमाद्वैतं स्वस्मादन्यस्य वस्तुनोऽभावात् ।

2नह्यन्यदस्ति किञ्चित् सम्यक्परतत्वबोधशुदशायाम् ॥२२८॥

Śloka 227All ŚlokasŚloka 229

Commentaryव्याख्या

Expand all

1इदं प्रकृतं ब्रह्म सत् अस्तीति सत्। परमाद्वैतं परमं च तदद्वैतं च परमाद्वैतं।

2अद्वैते परमत्वं गुणगुणिभावादिप्रयुक्त-तादात्म्येनापि शून्यत्वं न विद्यते द्वैतं द्वितीयं द्वैतं यत्र तत् भेदशून्यमित्यर्थः।

3न विद्यते द्वैतं तदिति द्वयोभिन्नत्वेन द्वैतं यत्र तत् भेदशून्यमित्यर्थं।

4तत्र हेतुः स्वस्मादिति स्वस्मादन्यस्य वस्तुनोऽभावात् स्वस्मादन्यस्य यदन्यत्स्यात् तदा भेदः प्रसज्येत अतः अद्वैतं

5उच्चावाचप्रपञ्चस्य बहूनां जीवानां च सत्वात् कथं स्वस्मादन्यस्याभावः इति चेत् वस्तुपदेन तेषां परमार्थता नास्तीति ज्ञापितं।

6कल्पितेन भेदाभावात्। निहि कल्पितसर्पेण सिद्धीतीयत्वं रज्जोः।

7यदि जगदादेः परमार्थत्वं सदा भासेत तदभावात् न वस्तुत्वं।

8तदाहं सम्यक्परतत्वबोधशुदशायामिति। इदानीम् अन्यथाविद्यायां सम्यक्परतत्वविषयक-सम्यज्ञानं यदा तस्यां शोभनायामवस्थायां।

9हि यस्मात् अन्यत्किञ्चिन्नास्ति अतः स्विभवस्वस्वत्वावात् इदं सत् परमाद्वैतमित्यन्वयः ॥२२८॥

Śloka 227All ŚlokasŚloka 229