Verseश्लोकः

Expand all

1नैवायमानन्दमयः परात्मा सोपाधिकत्वात् प्रकृतेर्विकारात् ।

2कार्यत्वहेतोः सुकृतक्रियाया विकारसंघात-समाहितत्वात् ॥२११॥

Śloka 210All ŚlokasŚloka 212

Commentaryव्याख्या

Expand all

1अयमानन्दमयः परात्मा मुख्यात्मा नैव।

2तत्र हेतवः सोपाधिकत्वात् सनिमित्तत्वात् इत्यर्थः इष्टदर्शनादिजन्यत्वात्

3प्रकृतेः मूलप्रकृतेर्विकारात् विकारत्वात् इत्यर्थः तमोजूम्भितवृत्तेः तथात्वात्।

4कार्यत्वहेतोः सुकृतक्रियायाः कार्यत्वहेतोः कार्यत्वे पुण्यजन्यत्वे "विभाति" इत्युक्ततया सुखाकारविद्यावृत्तेरपि जागरस्वप्नकालिकायाः पुण्यजन्यत्वात्।

5विकारसंघात-समाहितत्वात् प्रियादिगुणक इत्यनेन "तस्य प्रियमेव शिरः" इत्यादिश्रुत्या दर्शन-लाभभोग-जन्य-सुखरूपापयव समुदायसंजिनत्वात्।

6पुण्यवशात् इष्टयेंदर्शनेन लाभे च तमोमिश्रसत्वोद्भवे जायमाना वृत्तिः सुखाकारा अहं सुखीतिरूपा

7एवं च भोगे "कोयोस्ति सद्वशोमया यक्षे दास्यामि मोदिष्ये" इत्यादिरूपा उत्कृष्यमाणा तासाः पुण्येष्टविषयादिविकारजन्यत्वादित वा अर्थः ॥२११॥

Śloka 210All ŚlokasŚloka 212