Verseश्लोकः

Expand all

1यदि सत्यं भवेद्विश्वं सुषुप्तावुपलभ्यताम् ।

2यन्नोपलभ्यते किंचिदतोऽसत् स्वपनवन्मृषा ॥२३६॥

Śloka 235All ŚlokasŚloka 237

Commentaryव्याख्या

Expand all

1सत्यस्य सदा भानमावश्यकं यथाऽत्मनः ।

2यदि विश्वंजगत् सत्यं भवेत् सुषुप्त्यवस्थायां उपलभ्यतां ।

3यत् यस्मात् किंचिदपि नोपलभ्यते "न किंचिदवेदिषम्" इति स्मृतेः

4अतः स्वप्नवत् जागरे अनुपलभ्यमानः स्वप्नः यथा असत् तथा मृषेति ।

5नतु शाविषाणवदसत्वं किंतु दृष्टनष्टस्वरूपत्वात् मिथ्या इति भावः ॥२३६॥

Śloka 235All ŚlokasŚloka 237